วอล์คเกอร์

วอล์คเกอร์คือบอสเลนตัวสูงใหญ่ที่ยืนเฝ้าอยู่หลังการ์เดียนแต่ละตัว — ออบเจกทีฟตัวที่สองของทุกเลน. ทุบมันได้สักคู่คือสไปก์ช่วงกลางเกม: พลิกโซลเป็นพัน ๆ และดันทั้งทีมเข้าใกล้ flex slot

บอสเลนที่อยู่หลังการ์เดียน

วอล์คเกอร์คือออบเจกทีฟตัวที่สองของแต่ละเลน — บอสยักษ์ขาป้อมปืนที่ยืนประจำที่หลังการ์เดียนและจะไม่ไล่เรา เพราะงั้นถอยออกนอกระยะเมื่อไหร่ก็รีเซ็ตการต่อสู้ได้เสมอ. กฎใหญ่: ตราบใดที่การ์เดียนของมันยังอยู่ เราทำดาเมจมันไม่ได้เลยสักนิด. มันจะกลายเป็นเป้าก็ต่อเมื่อการ์เดียนตัวนั้นตายแล้ว และต่อให้ตายแล้วมันก็ยังมีแบ็คดอร์โพรเทกชัน — ถ้าไม่มีทรูปเปอร์ของเรา (หรือเพื่อนร่วมทีม) ยืนอยู่ใกล้ ๆ มันจะต้านดาเมจเราราว 65%. นั่นคือดีไซน์: ต้องพาเวฟมาหาวอล์คเกอร์ ไม่ใช่เดี่ยวมัน. ฝั่งป้องกันอ่านกลับกัน — บอดี้บล็อกวอล์คเกอร์ของเราไว้ มันจะกันกระสุนอยู่จนกว่าศัตรูจะเคลียร์ทรูปเปอร์เราออกไปจากมัน. วอล์คเกอร์เริ่มที่เลือดราว 4,000 และแข็งขึ้นเรื่อย ๆ ตามเกม: ทุกออบเจกทีฟเลนที่ล้มจะปั๊มเลือดและค่าต้านให้มัน เพราะงั้นวอล์คเกอร์ช่วงปลายคือกำแพงเลือดหลายพัน. มันยังเกราะกันกระสุนหนามาก — ปืนเราแทะมันได้ช้า ๆ ยากสุดช่วงต้น — แต่กินดาเมจ Spirit เต็ม ๆ และเหมือนการ์เดียน เกราะช่วงต้นนั้นจะเสื่อมลงตามเกม เพราะงั้นยิงตอน 10:00 คือทรมาน แต่ละลายตอนหลังถ้ารวมโฟกัสมุดเข้าไป. ทุบได้ตัวนึงจ่ายราว 4,000 โซล: 40% ถ่วงน้ำหนักให้ผู้เล่นที่อยู่ใกล้ ที่เหลือแบ่งทั้งทีม และแพตช์ล่าสุดนับใครก็ตามที่ใส่ดาเมจมันในช่วง ~20 วินาทีสุดท้ายว่า 'อยู่ใกล้' ด้วย. วอล์คเกอร์ที่ล้มแล้วล้มเลย — ไม่มีตัวจับเวลาเกิดใหม่. สิ่งเดียวที่ปลุกมันกลับมาได้คือรีจูฟ (Rejuvenator) รางวัลจากมิดบอสที่ชุบชีวิตออบเจกทีฟเลนที่ล้มไปแล้วของทีม.

เลเซอร์ สตอมป์ และลูกไฟ

วอล์คเกอร์สู้กลับด้วยสามท่า และทุกท่าเจ็บพอที่จะจบการมุดแบบประมาทได้. เลเซอร์ล็อกเป้าเดียวแล้วยิงลำต่อเนื่องตามไป โดยสเกลตามเลือดสูงสุดของเรา — เพราะงั้นถังก็เลือดไหลไวพอ ๆ กัน จะยืนกินมันเฉย ๆ ไม่ได้; สเตรฟออกจากแนวลำหรือตัดแนวสายตาเพื่อให้มันหลุดล็อก. สตอมป์คือการทุบพื้นราว 350 ดาเมจ บวกเลือดสูงสุดเราส่วนนึง และสตัน ~2 วินาทีในรัศมีกว้างรอบเท้าวอล์คเกอร์ — มันขัดการมุดและล่ามเราไว้ในระยะประชิด เพราะงั้นอย่าไปนั่งจ่อ ๆ ตอนมันกำลังจะกระทืบ. การถล่มลูกไฟยิงกระสุนราวหกลูก (ลูกละ ~200) ที่ทิ้งคราบไฟไหม้บนพื้นไว้ไม่กี่วินาทีเป็นการกันพื้นที่ล้วน ๆ — ก้าวออกจากไฟแทนที่จะยืนอยู่ในนั้นเพื่อเทดาเมจให้จบ. ท่าพวกนี้หมุนเวียนตามระยะเวลาและคูลดาวน์ที่ตั้งไว้ เพราะงั้นมีช่องว่างสะอาด ๆ ระหว่างท่า: ส่วนใหญ่มันจะยิงเลเซอร์ใส่ใครสักคน ซึ่งคือสัญญาณให้เราเข้าตอนที่มันยุ่งอยู่กับถังไม่ใช่เรา.

เล่นยังไง

อย่าแตะวอล์คเกอร์จนกว่าการ์เดียนของมันจะล้ม — แทะมันตอนการ์เดียนยังอยู่ไม่เกิดอะไรขึ้น. พอมันเปิดให้ตีแล้ว เก็บมันให้ถูกวิธี: ครัชเวฟทรูปเปอร์เข้าไปก่อนเพื่อให้แบ็คดอร์โพรเทกชันหลุด แล้วค่อยเทดาเมจตอนได้เปรียบจำนวน ไม่ใช่ไปโพกมันเดี่ยว ๆ. นำด้วยดาเมจ Spirit และดาเมจเจาะเกราะ — ยิงปืนดิบ ๆ คือทางช้าในการเจาะเกราะกันกระสุนนั่น ส่วนสกิล Spirit ตัวเดียวหรือ Curse/ดีเคย์ (Decay) ตอนมุดเข้าไปสับมันได้ไวกว่าเทแม็กเยอะ. เอาตัวที่อึดสุดไปรับเลเซอร์ จะได้ให้ที่เหลือยิงสบาย ๆ และเคารพสตอมป์: อย่าไปกองอยู่ตรงเท้ามันตอนมันกำลังจะทุบ. ผลตอบแทนคือเหตุผลว่าทำไมนี่คือออบเจกทีฟมาโครที่ชี้ขาดเกม — วอล์คเกอร์ศัตรูทุกตัวที่ทีมเราทุบคือ ~4,000 โซล และดันทั้งทีมเข้าใกล้ flex slot (ช่องไอเท็มเพิ่ม). ด่านคลาสสิกช่วงกลางเกมคือทุบมันได้สักคู่ และได้ช่องถัดไปตอนล้มครบทั้งสี่ตัว โดยคิลของผู้เล่นคนเดียวปลดล็อกให้ทุกคน — ดูตารางเป๊ะ ๆ ที่หัวข้อ flex slot. เพราะงั้นจับจังหวะพุชวอล์คเกอร์รอบ ๆ การเก็บคนได้หรือไฟต์เสมอที่เราชนะ: เก็บคิล กวาดโซล แล้วเลือกเอาว่าจะตีเบสการ์เดียนกับศาลเจ้าต่อ หรือโรเทตออกก่อนศัตรูเกิดใหม่. ปลายเกมเกราะเสื่อมแล้ว ทีมที่เล่นประสานกันเผาวอล์คเกอร์ได้ในไม่กี่วินาที เพราะงั้นพอนำแล้ว การทุบวอล์คเกอร์ของศัตรูจะสโนว์บอลตรงไปยังเพทรอนเลย.